دانلود مقاله ISI انگلیسی شماره 16017 + ترجمه فارسی
عنوان فارسی مقاله

منابع تامین مالی بالقوه رشد اقتصادی و سرمایه گذاری در کشورهای آفریقای شمالی: تجزیه و تحلیل علیت

کد مقاله سال انتشار مقاله انگلیسی ترجمه فارسی
16017 2013 20 صفحه PDF 17 صفحه WORD
خرید مقاله
پس از پرداخت، فوراً می توانید مقاله را دانلود فرمایید.
عنوان انگلیسی
Potential financing sources of investment and economic growth in North African countries: A causality analysis
منبع

Publisher : Elsevier - Science Direct (الزویر - ساینس دایرکت)

Journal : Journal of Policy Modeling, Volume 35, Issue 1, January–February 2013, Pages 150–169

فهرست مطالب ترجمه فارسی
چکیده
کلمات کلیدی
1. مقدمه
2. بررسی آثار
2.1. صرفه جویی داخلی و رشد اقتصادی
2.2. سرمایه های خارجی و رشد اقتصادی
2.3. صرفه جویی داخلی و جریان های خارجی
3. داده ها: اولین دیدگاه
4. روش شناسی
شکل. 1. منابع مالی بالقوه سرمایه گذاری.
شکل. 2. رشد سرمایه گذاری و تامین مالی منابع اقتصادی
شکل. 3. ساختار سرمایه خارجی )در٪ از تولید ناخالص داخلی(
شکل4. ساختار وام های PPG
4.1 آزمون ریشه واحد
 4.2 مشخصات مدل
جدول 2 آزمون ریشه واحد
5. نتایج علیت
جدول 4 آزمون علیت
 6. نتیجه گیری و پیامدهای سیاست گذاری
 
کلمات کلیدی
سرمایه خارجی - صرفه جویی های داخلی - رشد اقتصادی - کشورهای شمال آفریقا
ترجمه چکیده
این مقاله به بررسی اثر متقابل علیت بین منابع مالی بالقوه رشد اقتصادی و سرمایه گذاری در کشورهای شمال آفریقا می پردازد. برای هر یک از اینها، مدل های اتورگرسیو بردار سه متغیره(VAR) برآورد شده است. متوجه این امر خواهیم شد که صرفه جویی های داخلی به دنبال رشد اقتصادی شان هستند. همچنین درک می کنیم که فرضیه رشد تحت سرمایه های خارجی اغلب در مصر و الجزایر مورد تایید قرار گرفته، اما این مورد فقط در بخش کمک های مالی در مراکش و تونس مشاهده شده است. این نتایج بر مزایای موردی به وسیله رویکرد موردی تاکید دارد و دارای برخی از پیامدهای سیاسی در بخش منابع تامین مالی مناسب تر به منظور افزایش رشد اقتصادی در این کشورها است .
ترجمه مقدمه
اثرات مثبت سرمایه گذاری در زمینه رشد اقتصادی تا حد زیادی در سطوح تئوری و همچنین تجربی به اثبات رسیده است. با این حال، هنگامی که تمایزی بین منابع مالی بالقوه سرمایه گذاری ایجاد می شود این موارد کمتر آشکار می شوند. در واقع، این نظریه کنش های متنوعی را بین صرفه جویی داخلی، سرمایه های خارجی و رشد اقتصادی نشان می دهد. به مدت طولانی، صرفه جویی های داخلی به عنوان عامل محرک اساسی از رشد اقتصادی در نظر گرفته می شد. این دیدگاه از سوی افرادی که استدلال می کنند رابطه علیت از رشد اقتصادی به صرفه جویی های داخلی سوق پیدا می کند به چالش کشیده شد. این دو متغیر نیز ممکن است با جریانات سرمایه های خارجی تحت تاثیر قرار گیرند. تاثیر این جریان ها بستگی به ظاهرشان دارد(سرمایه گذاری مستقیم خارجی، وام،...) و از یک زمینه به زمینه دیگر متفاوت است (کشورهای توسعه یافته در مقابل کشورهای در حال توسعه، مطالعات گروهی در مقابل مطالعات فردی، ...). با این حال، مطالعات کمی به طور مشترک روابط علیت را در میان صرفه جویی داخلی، سرمایه های خارجی و رشد اقتصادی بررسی می کنند. مواردی که بین جریان های سرمایه های خارجی مختلف تمایز ایجاد می کنند کمیاب هستند. علاوه بر این، چنین فعالیت های تجربی هرگز در زمینه کشورهای شمال آفریقایی صورت نگرفته است. در این مقاله، سعی می کنیم با بررسی رابطه های علت و معلولی بین صرفه جویی داخلی، سرمایه های خارجی و رشد اقتصادی در هر یک از کشورهای الجزایر، مصر، مراکش و تونس بین این شکاف ها پلی ایجاد کنیم. روش ما متکی به مدل های VAR است که در آن سرانه GDP ، صرفه جویی داخلی و جریان سرمایه های خارجی درون زا هستند. این مورد برای شناسایی علیت های مستقیم و غیر مستقیم بین سه متغیر از مزایای برخوردار هستند. ادامه مقاله به شرح زیر است: در بخش 2 ارتباط نظری و تجربی را در بین رشد اقتصادی و منابع مالی بالقوه سرمایه گذاری بررسی می کنیم. در بخش 3 دیدگاه اولی را در داده ها پیدا می کنیم. در بخش 4 و 5 در مورد روش تجربی و نتایج علیت بحث و گفتگو می کنیم. در بخش 6 نتیجه این مقاله را با برخی از پیامدهای سیاسی بیان می کنیم.
پیش نمایش مقاله
پیش نمایش مقاله منابع تامین مالی بالقوه رشد اقتصادی و سرمایه گذاری در کشورهای آفریقای شمالی: تجزیه و تحلیل علیت

چکیده انگلیسی

This paper investigates the causality interactions between potential financing sources of investment and economic growth in North African countries. For each one of them, trivariate vector autoregressive (VAR) models were estimated. We find that domestic saving follows their economic growth. We also find that the foreign capital-led growth hypothesis was frequently confirmed in Egypt and Algeria, but was observed only for grants in Morocco and Tunisia. These results underscore the merits of a case by case approach and have some policy implications on the more suitable financing sources to enhance economic growth in these countries.

مقدمه انگلیسی

The positive effects of investment on economic growth are largely proved on the theoretical as well as on the empirical levels. They become however less evident when a distinction is made between the potential financing sources of investment. Indeed, the theory suggests various interactions between domestic saving, foreign capital and economic growth. For a long span of time, domestic saving was considered as a fundamental driving factor of economic growth. This view was challenged by those who argue that the causality goes from economic growth to domestic saving. The two variables may also be affected by foreign capital inflows. The impact of these inflows depends on their form (Foreign direct investment, loans,…) and varies from a context to another (developed versus developing countries, individual versus country group studies,…). However, a very few studies have examined jointly the causality links between domestic saving, foreign capital, and economic growth. Those distinguishing between various foreign capital inflows are scarce. Furthermore, such an empirical exercise has never been done in the context of North African Countries. In this paper, we try to bridge these gaps by investigating the causal links between domestic saving, foreign capital inflows and economic growth in each of Algeria, Egypt, Morocco and Tunisia. Our methodology relies on VAR models where GDP per capita, domestic saving and foreign capital inflows are endogenous. It has the merit to identify both direct and indirect causalities between the three variables. The rest of the paper is organized as follows: Section 2 reviews the theoretical and empirical links between economic growth and the potential financing sources of investment. Section 3 provides a first look at the data. Sections 4 and 5 discuss the empirical methodology and the causality results, respectively. Section 6 concludes the paper with some policy implications.

نتیجه گیری انگلیسی

In this paper, we investigated the causality interactions between investable funds and economic growth in each of Algeria, Egypt, Morocco, and Tunisia over the period 1970–2008. We distinguished in a first step between domestic saving and total foreign inflows. In a second step, foreign inflows were desegregated into grants, FDI, portfolio investment and loans. In subsequent steps, the latter variable was further decomposed by term, by debtor, by creditor, and by category. To identify possible direct and indirect causalities between domestic saving, foreign capital, and economic growth, our empirical methodology was based on trivariate VAR models. Our results underline the pertinence of the case by case approach in the designing of policies related to external and domestic finances and seeking for further economic growth. This applies for both the countries and the potential financing sources of investment. Indeed, we found that (1) domestic saving is a consequence rather than a cause of economic growth in our sample. (2) In Algeria, grants, multilateral loans and bonds are Granger causes of economic growth, but it is the latter that led FDI. (3) In Egypt, grants, FDI, long-term loans, short-term loans, bilateral loans, multilateral loans and bank loans are all Granger causes of economic growth, and reverse causalities from the latter to foreign inflows are also frequently observed. (4) In Morocco and Tunisia, the foreign capital-led growth hypothesis is confirmed only for grants, and it is growth that Granger-causes loans. These results have some policy implications. Indeed, while they strongly reject the traditional wisdom that domestic saving precedes economic growth, we do not deduce that this form of finance is irrelevant for North African countries. The increase of domestic financing sources in these countries remains a central policy issue to finance investment and to avoid the aggravation of balance – of – payments disequilibria and of fiscal deficits. This is particularly true for oil importing countries – i.e. Egypt, Morocco, and Tunisia – where domestic saving remains lower than domestic investment. Our findings also seem to suggest that the foreign capital-led growth hypothesis has the biggest support in Egypt followed by Algeria. Actually, the growth performance may be directly enhanced from a greater mobilization of various foreign capital inflows ranging from grants, to FDI, to long-term loans, to short-term loans, to bilateral loans, to multilateral loans, and to Bank loans in Egypt, and from grants, to multilateral loans, and to bonds in Algeria. Such a policy implication does hold in the sole case of grants for Morocco and Tunisia. However, the mobilization of other forms of inflows may help these two countries to alleviate their financing constraints and to reduce the pressure of their balance-of-payments deficits financing on their exchange rates. Finally, the difference in the causal links between investable funds and economic growth in the four countries provided by our findings may reflect a difference in some other factors as those related to the allocation of these resources. In fact, domestic saving as well as the various forms of foreign capital may finance capital accumulation as well as consumption and productive as well as unproductive investments. These issues suggest some directions for further research on the finance-investment nexus in North African countries.

خرید مقاله
پس از پرداخت، فوراً می توانید مقاله را دانلود فرمایید.