دانلود مقاله ISI انگلیسی شماره 16774 + ترجمه فارسی
عنوان فارسی مقاله

تجارت بین‌المللی، رشد اقتصادی و حقوق مالکیت فکری: بررسی داده‌های تابلویی کشورهای توسعه‌ یافته و درحال‌ توسعه

کد مقاله سال انتشار مقاله انگلیسی ترجمه فارسی
16774 2005 19 صفحه PDF 32 صفحه WORD
خرید مقاله
پس از پرداخت، فوراً می توانید مقاله را دانلود فرمایید.
عنوان انگلیسی
International trade, economic growth and intellectual property rights: A panel data study of developed and developing countries
منبع

Publisher : Elsevier - Science Direct (الزویر - ساینس دایرکت)

Journal : Journal of Development Economics, Volume 78, Issue 2, December 2005, Pages 529–547

فهرست مطالب ترجمه فارسی
چکیده
کلمات کلیدی
1.مقدمه
2.تحقیقات تجربی پیشین در مورد تجارت و گسترش فناوری
3.روش شناسی
1.3. رگرسیون نوآوری
4.داده ها
جدول 1
5.نتایج تجربی
1.5. رگرسیون های نوآوری
جدول 2. رگرسیون نوآوری (تمام کشورها)
جدول 3. رگرسیون نوآوری (تمام کشورها)
جدول 4. رگرسیون نوآوری (کشورها توسعه‌یافته)
جدول 5. رگرسیون نوآوری (کشورهای درحال‌توسعه)
2.5. رگرسیون رشد
جدول 6. رگرسیون رشد
جدول 7. رگرسیون رشد
6.نتیجه گیری 
ضمیمه الف
جدول 1 – الف  رگرسیون نوآوری (همه کشور ها)- بدون مخارج تحقیق و توسعه
جدول 2 – الف  رگرسیون نوآوری (همه کشور ها)- بدون مخارج تحقیق و توسعه
جدول 3 – الف  رگرسیون نوآوری (کشورهای توسعه‌یافته)- بدون مخارج تحقیق و توسعه
جدول 4 – الف  رگرسیون نوآوری (کشورهای درحال‌توسعه)- بدون مخارج تحقیق و توسعه
کلمات کلیدی
تجارت و نفوذ فن آوری - نوآوری - حقوق مالکیت معنوی
ترجمه چکیده
در این مقاله نقش تجارت با فناوری برتر، حقوق مالکیت فکری (IPRs) و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی (FDI) در تعیین میزان نوآوری و رشد اقتصادی کشور بررسی می‌شود. با استفاده از مجموعه منحصر به فردی از داده‌های تابلویی از 47 کشور توسعه‌یافته و درحال‌توسعه از سال 1970 تا 1990، تجزیه‌وتحلیلی تجربی صورت گرفت. نتایج نشان می‌دهد که: 1) واردات فناوری برتر به توضیح نوآوری داخلی در کشورهای درحال‌توسعه و توسعه‌یافته ارتباط دارد؛ 2) فناوری خارجی نسبت به فناوری داخلی تأثیر قوی‌تری بر رشد سرانه تولید ناخالص داخلی دارد؛ 3) حقوق مالکیت فکری بر میزان نوآوری تأثیر می‌گذارد، اما این تأثیر در کشورهای توسعه‌یافته قابل‌توجه‌تر است؛ 4) نتایج مربوط به سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی نامشخص است.
ترجمه مقدمه
نادیده گرفتن مزایای تجارت بین‌المللی برای توسعه و رشد اقتصادی مشکل است. واردات رقابت بیشتر و تنوع را برای بازارهای داخلی به ارمغان می آورد و به سود مصرف کنندگان است و صادرات بازار تولیدات داخلی را وسعت می بخشد و به کسب و کار ها سود می رساند. تجارت شرکت های داخلی را با بهترین شیوه های شرکت های خارجی و خواسته های مشتریان فهیم روبرو می سازد و مشوق بهره وری بیشتر است. تجارت امکان دسترسی به ورودی های سرمایه پیشرفته مانند ابزار های ماشینی و افزایش بهره وری را برای شرکت ها فراهم کرده و به کشورهای درحال‌توسعه فرصت های جدیدی برای رشد ارائه می کند. تا همین اواخر، مدل رشد نئوکلاسیک (سولو، 1956؛ سوان، 1956) چارچوب نظری اصلی مورد استفاده برای توضیح رشد اقتصادی بود. با این حال، این چارچوب پیوندی رسمی میان خط مشی های تجاری و رشد بلند مدت ارائه نمی کند. توسعه مدل های رشد درون زا (رومر، 1990؛ گراسمن و هلپمن، 1991؛ ریورا –باتیز و رومر، 1991؛ آگیون و هوویت، 1992) چنین پیوندی را ارائه می کند و کانال های متفاوتی را نشان می‌دهد که تجارت از طریق آن ها می تواند بر رشد اقتصادی تأثیر بگذارد. یک ایده این است که واردات می تواند در بر دارنده نوآوری هایی باشد که در اقتصاد محلی در دسترس نیستند و محققان محلی می توانند از این نوآوری ها بینشی کسب کنند. در نتیجه، تجارت با دسترسی به نوآوری های خارجی می تواند گسترش فناوری و رشد اقتصادی را افزایش دهد. تحقیقات پیشین پیوند مثبتی را میان مبادله کالاهای فیزیکی و گسترش فناوری نشان داده اند. برخی از این تحقیقات بر واردات عمومی به عنوان کانالی برای گسترش فناوری تمرکز دارند (کوئی و هلپمن، 1995؛ کوئی و همکاران، 1997؛ ایتون و کرتم، 1996، 1997؛ کلر، 1997). تحقیقات دیگر به مقیاس تفکیک شده تری از واردات نگاه انداخته اند (وانگ و خو، 1997؛ کانلی، 1998؛ کلر، 1999). با این حال بسیاری از این تحقیقات بر کشورهای توسعه‌یافته متمرکز اند. انگیزه این مقاله به خاطر این واقعیت است که بسیاری از مدل های نظری نشان می دهند که گسترش فناوری در میان کشورهای توسعه‌یافته ممکن است با کشورهای درحال‌توسعه متفاوت باشد. علاوه بر این، بانک جهانی در گزارش توسعه خود در سال 1998/1999 بر اهمیت باز بودن، حقوق مالکیت فکری قوی تر و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به عنوان کانال هایی برای کسب دانش وارداتی به ویژه در کشورهای درحال‌توسعه تأکید می کند (بانک جهانی، 1998). بررسی این مسائل به کار تجربی در اقتصاد های توسعه‌یافته و درحال‌توسعه نیاز دارد، زیرا توصیه های سیاسی که در نتیجه این نوع تجزیه و تحلیل ها به دست می آید ممکن است اثرات متفاوتی بر این دو گروه کشورها داشته باشد. این مقاله نقش تجارت را در تعیین میزان نوآوری و رشد اقتصادی در کشورهای توسعه‌یافته و درحال‌توسعه و اهمیت حقوق مالکیت فکری و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی را در این فرآیند ها به صورت تجربی بررسی می کند. در نوشتجات سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به عنوان کانال مهم دیگری برای گسترش فناوری شناسایی شده است (گراسمن و هلپمن، 1991؛ هلپمن، 1993). علاوه بر این، نظام های ثبت اختراع می توانند عامل دیگری در ارتباط میان تجارت و رشد باشند. همان طور که مسکوس و پنبارتی (1995) اشاره کرده اند، تغییر در قوانین ثبت اختراع بین‌المللی می تواند بر نوآوری تأثیر بگذارد و کانال اصلی، تصمیمات شرکت ها برای تجارت در بازار های مختلف است. این مقاله به خصوص بر سه پرسش اصلی تمرکز دارد: 1) آیا تجارت، با ایجاد امکان دسترسی به فناوری خارجی، باعث افزایش رشد می‌شود؟ 2) در این فرایند ها جریان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی و حقوق مالکیت فکری تا چه حد اهمیت دارند؟ 3) آیا این تأثیرات در کشورهای توسعه‌یافته و درحال‌توسعه متفاوت است؟ این مقاله با در بر گرفتن نمونه ای به نمایندگی از کشورهای درحال‌توسعه و با تمرکز بر تجارت با فناوری برتر مکمل نوشتجات پیشین است. با استفاده از مجموعه داده‌های تابلویی از 47 کشور توسعه‌یافته و درحال‌توسعه از سال 1970 تا 1990 تجزیه‌وتحلیلی تجربی صورت گرفت که در آن داده‌های ثبت اختراع به عنوان نماینده ای برای نوآوری به کار رفت. مطالعات مختلفی عوامل تعیین کننده نوآوری و گسترش فناوری را با استفاده از مجموعه داده‌های خُرد بررسی کرده اند. اگرچه این مطالعات نتایج مهم و جالب توجهی ارائه کرده اند، اما در این مقاله از داده‌های جمع آوری شده در سطح کشوری استفاده می‌شود. بدیهی است که این رویکرد منجر به از دست رفتن برخی اطلاعات می‌شود، اما مزایایی ایجاد می کند که به من امکان می‌دهد تا بر پویایی نوآوری و رشد در سراسر کشورها و گروه بندی های کشوری تمرکز کنم. با مقایسه مشخصات تجربی برای نوآوری و رشد سرانه تولید ناخالص داخلی، نتایج این مقاله نشان می دهند که رگرسیون های رشد سنتی ممکن است قادر به ثبت تأثیر عواملی مانند حفاظت از حقوق مالکیت معنی نباشند. با برآورد رگرسیون ها برای گروه های جداگانه کشور ها، نتایج همچنین نشان می دهند که ادغام کشورهای توسعه‌یافته و درحال‌توسعه در مطالعاتی مانند این ممکن است منجر به نتایجی گمراه کننده و در نتیجه توصیه های خط مشی ناکارآمد شود. این مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است: در بخش 2 نوشتجات تجربی مرتبط با این موضوع به صورت خلاصه بررسی می شوند. در بخش 3 روش شناسی به کار رفته در این مقاله بررسی می‌شود. در بخش 4 داده ها تشریح می شوند. در بخش 5 نتایج تجربی ارائه شده و در بخش 6 نتیجه گیری انجام می‌شود.
پیش نمایش مقاله
پیش نمایش مقاله تجارت بین‌المللی، رشد اقتصادی و حقوق مالکیت فکری: بررسی داده‌های تابلویی کشورهای توسعه‌ یافته و درحال‌ توسعه

چکیده انگلیسی

This paper examines the role of high-technology trade, IPRs and FDI in determining a country's rate of innovation and economic growth. The empirical analysis is conducted using a unique panel data set of 47 developed and developing countries from 1970 to 1990. The results suggest that: (1) high-technology imports are relevant in explaining domestic innovation both in developed and developing countries; (2) foreign technology has a stronger impact on per capita GDP growth than domestic technology; (3) IPRs affect the innovation rate, but this impact is more significant for developed countries; (4) the results regarding FDI are inconclusive.

مقدمه انگلیسی

The benefits of international trade for economic growth and development are difficult to understate. Imports bring additional competition and variety to domestic markets, benefiting consumers, and exports enlarge markets for domestic production, benefiting businesses. Trade exposes domestic firms to the best practices of foreign firms and to the demands of discerning customers, encouraging greater efficiency. Trade gives firms access to improved capital inputs such as machine tools, boosting productivity and providing new opportunities for growth for developing countries. Until recently, the neoclassical growth model (Solow, 1956 and Swan, 1956) was the main theoretical framework used to explain economic growth. However, that framework does not offer a formal link between trade policies and long-run growth. The development of endogenous growth models (Romer, 1990, Grossman and Helpman, 1991, Rivera-Batiz and Romer, 1991 and Aghion and Howitt, 1992) provides such link and suggests different channels through which trade could affect economic growth. One idea is that imports may embody innovations that are not available in the local economy, and local researchers may gain insights from these innovations. Therefore, by providing access to foreign innovations, trade can promote technological diffusion and economic growth. Previous research has shown a positive link between trade in physical goods and technological diffusion. Some of these studies have focused on general imports as a channel for technological diffusion (Coe and Helpman, 1995, Coe et al., 1997, Eaton and Kortum, 1996, Eaton and Kortum, 1997 and Keller, 1997). Other studies have looked at a more disaggregated measure of imports (Wang and Xu, 1997, Connolly, 1998 and Keller, 1999). However, most of these studies have focused on developed countries.1 The motivation for this paper comes from the fact that many theoretical models suggest that technological diffusion among developed countries might differ from technological diffusion between developed and developing countries.2 Additionally, in its 1998/1999 Development Report, the World Bank emphasizes the importance of openness, stronger intellectual property rights (IPRs) and foreign direct investment (FDI) as important channels for acquiring imported knowledge, especially in developing countries (World Bank, 1998b). The investigation of these issues requires empirical work that includes both developed and developing economies, since policy recommendations that arise from this kind of analysis may have very different effects on these two groups of countries. This paper conducts an empirical investigation of the role of trade in determining the rate of innovation and economic growth in developed and developing countries, and investigates the importance of IPRs and FDI in these processes. FDI has been identified in the literature as another important channel for technological diffusion (Grossman and Helpman, 1991 and Helpman, 1993). Additionally, patent regimes could be an additional factor in the relationship between trade and growth. As suggested by Maskus and Penubarti (1995), returns to innovation could be influenced by variations in international patent laws, with a primary channel being decisions by firms to trade in different markets.3 More specifically, this paper focuses on three main questions: (1) Does trade promote innovation and growth by providing access to foreign technology? (2) How important are FDI inflows and IPRs in these processes? and (3) Are the effects different for developed and developing countries? This study complements the literature by including a more representative sample of developing countries and by focusing on high-technology trade. The empirical analysis is conducted using a unique panel data set of 47 developed and developing countries from 1970 to 1990, in which patent data is used as a proxy for innovation. Various studies investigating the determinants of innovation and technological diffusion use micro-data sets.4 While these studies have produced important and interesting results, this paper uses data aggregated at the country level. This approach clearly leads to loss of some information, but generates the benefit of allowing me to focus on the dynamics of innovation and growth across countries and country groupings. By contrasting empirical specifications for innovation and per capita GDP growth, the results in this paper suggest that traditional growth regressions might not be able to capture the impact of factors like IPR protection. By estimating the regressions for separate groups of countries, the results also suggest that pooling together developed and developing countries in studies like this might lead to misleading conclusions, and consequently to inadequate policy recommendations. This paper is organized as follows. Section 2 briefly reviews the empirical literature on the subject. Section 3 discusses the methodology implemented in the paper. Section 4 describes the data. Section 5 presents the empirical results and Section 6 concludes this paper.

نتیجه گیری انگلیسی

This paper examines the hypothesis that trade increases innovation and economic growth by facilitating access to foreign technology and it also investigates the importance of IPRs and FDI inflows in these processes. It complements the previous literature by focusing on high-technology trade and by considering a more representative sample of both developed and developing countries. The results for the pooled sample suggest that market size, high-technology imports from developed countries, the stock of human capital, the level of R&D expenditures, infrastructure, and the level of IPR protection are all important factors in explaining the rate of innovation. Additionally, a country's stock of physical capital is very relevant in explaining per capita GDP growth. And foreign technology (measured as the growth of per capita high-technology imports) has a stronger impact on per capita GDP growth than domestic technology. However, when the sample is split between developed and developing countries, the results suggest that the dynamics of innovation and growth differ across these two groups of countries. Market size and infrastructure are the dominant factors in explaining innovation in developing countries; while high-technology imports, human capital, and R&D expenditures appear to have a stronger impact on developed countries. The results regarding intellectual property protection are interesting. They suggest that IPRs have a stronger impact on domestic innovation for developed countries and might even negatively impact innovation in developing countries. These results may be indicative of the fact that most innovation in developing countries may actually be imitation or adaptive in nature. Therefore, providing stronger IPRs protects foreign firms at the expense of local firms. The policy implication here is not to discourage intellectual property protection in developing countries, but to generate incentives for its strengthening. Innovative activities and IPRs are complementary in nature; therefore, developed countries would benefit by supporting R&D activities in developing countries. By contrasting empirical specifications for innovation and per capita GDP growth, the results in this paper suggest that traditional growth regressions might be unable to fully capture the impact of specific factors like IPR protection which might affect growth only indirectly. At a broader level, this paper highlights the importance of conducting studies that are inclusive of both developed and developing countries and suggests that pooling together developed and developing countries might lead to misleading conclusions, and consequently to inadequate policy recommendations.

خرید مقاله
پس از پرداخت، فوراً می توانید مقاله را دانلود فرمایید.