دانلود مقاله ISI انگلیسی شماره 22495 + ترجمه فارسی
عنوان فارسی مقاله

تجزیه و تحلیل خرابی سیستمهای مهندسی با تعاملات خرابی و نگهداری پیشگیرانه

کد مقاله سال انتشار مقاله انگلیسی ترجمه فارسی
22495 2009 11 صفحه PDF 15 صفحه WORD
خرید مقاله
پس از پرداخت، فوراً می توانید مقاله را دانلود فرمایید.
عنوان انگلیسی
Failure analysis of engineering systems with preventive maintenance and failure interactions
منبع

Publisher : Elsevier - Science Direct (الزویر - ساینس دایرکت)

Journal : Computers & Industrial Engineering, Volume 57, Issue 2, September 2009, Pages 539–549

فهرست مطالب ترجمه فارسی
چکیده
مقدمه
روش
مدل تحلیلی برای خرابیهای تعاملی
روش سیستم اسپلیت
روش سیستم اسپلیت تعمیم یافته
قابلیت اطمینان سیستم
یک مثال:سیستم مکانیکی با سه قطعه ی تعاملی
مثالی از سیستم سری
نتیجه ی شبیه سازی 1 برای
یک سیستم قابل تعمیر
نتیجه ی شبیه سازی 2 برای
یک سیستم قابل تعمیر
نتیجه گیری
کلمات کلیدی
شکست های تعاملی - پیش بینی قابلیت اطمینان - عدم وابستگی - سیستم های تعمیر - تعمیر و نگهداری پیشگیرانه - خطرات تعاملی
ترجمه چکیده
عملیات بهینه و نگهداری سیستمهای مهندسی شدیداً به پیش بینی درست خرابی هایشان بستگی دارد. اکثر سیستمهای مهندسی، بویژه سیستمهای مکانیکی، در معرض تعاملات خرابی هستند. می توان این تعاملات خرابی را برای سیستمهای مهندسی قابل تعمیر در زمان تعیین روشهای نگهداری بهینه برای این سیستمها تخمین زد. روش سیستم اسپلیت گسترش یافته در این مقاله طراحی می شود. این روش براساس رویکرد سیستم اسپلیت و مدلی برای خرابیهای تعاملی است. از این رویکرد برای داده های شبیه سازی شده استفاده شد. نتایج نشان می دهند تعاملات خرابی خطر قطعاتی تازه تعمیر شده را افزایش می دهند. فواصل زمانی اقدامات نگهداری پیشگیرانه سیستمی با تعاملات خرابی، در مقایسه با موقعیتهای عدم وجود تعاملات خرابی، کوتاه تر می شوند.
ترجمه مقدمه
سیستم های مهندسی قابل تعمیر در صنایع رایج هستند. یک سیستم مهندسی قابل تعمیر(که از این به بعد آن را سیستم قابل تعمیر می نامیم) نشان می دهد می توان کارکرد این سیستم را بعد از خرابی از طریق تعمیرات بهبود بخشید. این سیستم معمولاً سیستم پیچیده ی متشکل از تعدادی قطعه است. در این مقاله، واژه ی قطعات معمولاً شامل زیرسیستمها و واژه ی تعمیر شامل جایگزین کردن یا جایگزینی مگر در موارد مشخص شده است. پیش بینی خرابی سیستمهای قابل تعمیر موضوع مهمی در مهندسی قابلیت اطمینان است. پیش بینی درست خرابیهای سیستمهای قابل تعمیر برای عملیات بهینه و نگهداری این سیستمها ضروری است. می توان خرابیهای یک سیستم قابل تعمیر را با توجه به روابط خرابی مؤلفه های سیستم به دو دسته تقسیم کرد:1) خرابی مستقل- خرابیهای قطعات سیستم بر هم دیگر تأثیر نمی گذارند و 2) خرابی وابسته – خرابی یک یا چند قطعه ی سیستم با هم تعامل دارند یا منجر به خرابیهای سایر قطعات سیستم می شوند. خرابی تعاملی (IntF) نوعی خرابی وابسته است و بصورت خرابیهای متقابلاً وابسته تعریف می شود، یعنی، خرابیهای برخی قطعات (که قطعات تأثیرگذار نامیده می شوند) بر خرابی سایر قطعات(که قطعات تحت تأثیر قرار گرفته نامیده می شوند) تأثیر می گذارند و برعکس. (IntF) یک خرابی تسریع شده بدلیل فعل و انفعالات خرابی بین قطعات یک سیستم است. تعاملات خرابی میان قطعات احتمالات خرابی های قطعات را افزایش می دهند. بنابراین، نرخهای خرابی قطعات و سیستم افزایش می یابند. افزایش نرخ خرابی بصورت خطر تعاملی (IntH)تعریف می شود. متقابلاً نرخهای خرابی قطعات بدون تعامل خرابی خطر مستقل (IndH)نامیده می شود. تعاملات خرابی می توانند پایدار یا ناپایدار باشند. در صورت پایدار بودن یک تعامل خرابی، نرخهای خرابی قطعات تحت تأثیر واقع شده بیشتر از نرخهای خرابی مستقلشان خواهد بود اما در سطح مشخصی می ماند، درحالیکه تعامل خرابی ناپایدار نشان می دهد نرخهای خرابی قطعات تحت تأثیر واقع شده بطرز قابل توجهی در مدت بسیار کوتاهی افزایش می یابند. تعاملات خرابی پایدار معمولاً منجر به خرابیهای تعاملی تخریب تدریجی می شوند. در این مقاله به این نوع خرابی می پردازیم. خرابی تعاملی معمولاً در دستگاه های مهندسی، بویژه در سیستمهای مکانیکی رخ می دهد. باید در زمان تعمیر سیستمی با تعاملات خرابی به IntF نیز توجه کرد، درغیر این صورت، تعمیر ممکن است ناقص بماند. مثال تأیید کننده ی این استدلال قبلاً توسط محققان ارائه شده است. در این استدلال، دو یاطاقان روی یک محور در در یک دستگاه خراب شدند و منجر به لرزش شدید محور شدند. اما، در زمان تعمیر این دستگاه تنها یاطاقان پایینتر عوض شد. درنتیجه، یاطاقان بالایی خراب بازهم منجر به لرزش محور می شد. این لرزش خرابی یاطاقان جدید پایین را تسریع کرد چون تعمیر مؤثر واقع نشد. این خرابی تسریع شده یک خرابی تعاملی است. مورد ارائه شده در این مثال در مهندسی تعمیر و نگهداری نسبتاً متداول است. برای تعمیر مؤثر و کارآمد باید تأثیر (IntF) را بر سیستمهای قابل تعمیر بررسی کرد. در بخش منابع، مدل تحلیلی برای خرابی تعاملی (AMIF)به منظور محاسبه ی (IntF) سیستمها بدون بررسی تأثیرات تعمیرات بر پیش بینی قابلیت اطمینان سیستمها طراحی شده است. از سوی دیگر، سان، ما و متیو قبلاً روش سیستم اسپلیت (SSA)را برای پیش بینی قابلیت اطمینان سیستمهای قابل تعمیر بدون خرابی های تعاملی ابداع کردند. اما، تحقیق پیرامون پیش بینیهای قابلیت اطمینان سیستمهای قابل تعمیر با (IntF) هنوز در دوران نوباوگی است. علیرغم، مروری جامع بر مقالات پیشین، محققان تا این تاریخ نتوانسته اند گزارشهایمرتبطی پیدا کنند. در این مقاله، روشی برای پیش بینی قابلیت اطمینان سیستمهای قابل تعمیر با (IntF) ایجاد شده است. این روش SSA و AMIF را ادغام می کند و از اینرو روش سیستم اسپلیت تعمیم یافته(ESSA) نامیده می شود. اخیراً، نگهداری پیش گیرانه معمولاً روی سیستمهای قابل تعمیر برای بهبود قابلیت اطمینان کلی این سیستمها انجام می شود. روشهای PM مختلف ایجاد شده اند. یکی از این روشها روش نگهداری پیشگیرانه ی مبتنی بر قابلیت اطمینان(RBPM) است. در این روش، یک سطح قابلیت اطمینان (بنام محدوده ی کنترل قابلیت اطمینان) برای یک سیستم از پیش تعریف می شود. زمانیکه قابلیت اطمینان این سیستم به زیر این سطح کنترلی می رسد، یک کار PM روی سیستم انجام می شود. روش RBPM در مقایسه با سایر روشهای PM مانند روش PM مبتنی بر زمان معمولاً در مدیریت ریسک مؤثرتر است. این مقاله پیش بینی قابلیت اطمینان سیستمها را با روش RBPM بررسی می کند و موقعیتی را در نظر می گیرد که در آن همواره یک قطعه در تمام روشهای PM تعمیر می شود. قطعه ی تعمیر شده به سیستم باقیمانده(بنام زیرسیستم) بطور سری متصل می شود. این موقعیت در واقعیت رایج است. ترتیب باقی مقاله بشرح زیر است. در بخش 2، روش ESSA تشریح می شود. فرمولهای پیش بینی قابلیت اطمینان براساس این روش در بخش 3 طراحی می شوند. در بخش 4، روش تازه طراحی شده ای با استفاده از یک مثال و شبیه سازیهای عددی اعتبارسنجی می شود. بخش 5 نتیجه گیریها را دربرمی گیرد.
پیش نمایش مقاله
پیش نمایش مقاله تجزیه و تحلیل خرابی سیستمهای مهندسی با تعاملات خرابی و نگهداری پیشگیرانه

چکیده انگلیسی

Optimal operation and maintenance of engineering systems heavily rely on the accurate prediction of their failures. Most engineering systems, especially mechanical systems, are susceptible to failure interactions. These failure interactions can be estimated for repairable engineering systems when determining optimal maintenance strategies for these systems. An extended Split System Approach is developed in this paper. The technique is based on the Split System Approach and a model for interactive failures. The approach was applied to simulated data. The results indicate that failure interactions will increase the hazard of newly repaired components. The intervals of preventive maintenance actions of a system with failure interactions, will become shorter compared with scenarios where failure interactions do not exist.

مقدمه انگلیسی

Repairable engineering systems are commonplace in industries. A repairable engineering system (from hereon refereed to as ‘repairable system’) indicates that the functionality of this system after each failure can be recovered through repairs. It is normally a complex system composed of a number of components. In this paper, the term “components” usually includes subsystems and the term “repair” includes “replace or replacement” unless specified. Failure prediction of repairable systems is an important topic in reliability engineering (Blischke and Murthy, 2000, Ebeling, 1997, Elsayed, 1996 and Hoyland and Rausand, 1994). Accurately predicting the failures of repairable systems is essential to the optimal operation and maintenance of these systems. The failures of a repairable system can be classified into two categories in reference to the failure relationships of the components of the system: (1) Independent failure - the failures of the components in a system do not affect each other; and (2) Dependent failure - failure in one or more of the components in a system will interact with or cause failures of the other components in the system. Interactive Failure (IntF) is one type of dependent failure and is defined as mutually dependent failures, that is, the failures of some components (termed as influencing components) will affect the failures of other components (termed as affected components) and vice versa (Sun, Ma, Mathew, & Zhang, 2006b) - IntF is an accelerated failure due to failure interactions between components in a system. The failure interactions among components will increase the probabilities of failures of the components. As a result, the failure rates of the components and the system increase. This increased failure rate is defined as Interactive Hazard (IntH). Correspondingly the failure rates of components without failure interaction are termed as Independent Hazard (IndH). Failure interactions can be either stable or unstable (Sun, Ma, & Mathew, 2003). When a failure interaction is stable, the failure rates of affected components will be greater than their independent failure rates (IndH) but remain at a certain level, whereas unstable failure interaction indicates that the failure rates of the affected components will increase dramatically in a very short time. Stable failure interactions normally result in gradual degradation interactive failures (Sun et al., 2006b). This type of failure is the focus of the study in this paper. Interactive failure occurs commonly in engineering assets, especially in mechanical systems. One needs to consider IntF when repairing a system with failure interactions, or otherwise the repair maybe incomplete. An example to support this argument has previously been provided by the authors (Sun, Ma, Mathew, & Zhang, 2004). In this example, two bearings on a shaft in a machine were damaged and caused the shaft to vibrate intensively. However, only the lower bearing was replaced during the repair of this machine. As a result, the damaged upper bearing still caused the shaft to vibrate. This vibration accelerated the failure of the new lower bearing so that the repair was ineffective. This accelerated failure is an interactive failure. The case demonstrated in this example is relatively commonplace in maintenance engineering. The effect of IntF on repairable systems needs to be analysed quantitatively in order to repair a system effectively and efficiently. In reference (Sun et al., 2006b), an Analytic Model for Interactive Failure (AMIF) was developed to calculate the IntF of systems without considering the effects of repairs on the reliability prediction of the systems. On the other hand, Sun, Ma and Mathew (Sun, Ma, & Mathew, 2007) previously developed a Split System Approach (SSA) to predict the reliability of repairable systems without interactive failures. However, the research on the reliability predictions of repairable systems with IntF is still in its infancy. Despite an exhaustive literature review, the authors were unable to find related research reports to date. In this paper, an approach to predict the reliability of repairable systems with IntF is developed. This approach consolidates both SSA and AMIF, and hence is termed as the Extended Split System Approach (ESSA). Currently, Preventive Maintenance is usually conducted on repairable systems to improve the overall reliability of these systems. Different PM strategies have been developed. One of them is the Reliability Based Preventive Maintenance (RBPM) strategy (Malk, 1979). In this strategy, a reliability level (termed as control limit of reliability) is predefined for a system. Whenever the reliability of the system falls to this control level, a PM action is carried out on the system. RBPM strategy is usually more effective in risk management compared with other PM strategies such as time based PM strategy. This paper investigates the reliability prediction of systems with the RBPM strategy and considers the scenario where always the same single component is repaired in all PM actions. The repaired component is connected with the remaining system (termed as subsystem) in series. This scenario is commonplace in the real world (Sun et al., 2007). The rest of the paper is organised as follows. In Section 2, the methodology for ESSA is presented. Reliability prediction formulae based on this methodology are derived in Section 3. In Section 4, the newly developed method is validated using an example and numerical simulations. Section 5 presents the conclusions.

نتیجه گیری انگلیسی

An Extended Split System Approach to predict the reliability of repairable systems with Interactive failures (IntF) has been presented and evaluated using simulated data. The calculation of the Failure Distribution Function (FDF) of a system with IntF under multiple PM intervals is conducted in two steps: 1) The changeable IntHs of repaired and unrepaired components are calculated using AMIF 2) The new interactive reliability function or the FDF of the system with multiple PM actions is calculated using SSA. Failure interactions will shorten the time between two PM actions if the PM strategy is based on the reliability of a system. Interactive failure can reduce the available number of PM actions of a system, and hence shorten the expected life of the system. One needs to consider the failure interactions between components of a system when conducting PM. A component in a system should be maintained simultaneously with the components whose failures will affect its failure; or otherwise, the deteriorated unrepaired influencing components will accelerate the failure of the repaired component so that the repair becomes ineffective. The method developed in this paper can be extended to other more complicated scenarios such as different components being repaired in different PM actions. The authors have investigated this scenario and the results will be published in due course.

خرید مقاله
پس از پرداخت، فوراً می توانید مقاله را دانلود فرمایید.